Backpacken in Hiriketiya Sri Lanka

Na zeven maanden solo reizen krijg ik vaak de vraag van thuis of ik me niet verveel, of dat ik niet klaar ben met niks doen.

Na zeven maanden solo reizen krijg ik vaak de vraag van thuis of ik me niet verveel, of dat ik niet klaar ben met niks doen. Mijn antwoord is eigenlijk nee. Mijn dagen hebben namelijk een nieuw ritme gekregen, waarin dag en nacht naadloos in elkaar overvloeien.

Hiriketiya in het laagseizoen

Ik ben nu in Hiriketiya, een prachtig surfdorpje in het zuiden van Sri Lanka. Tegen alle adviezen in zit ik hier in het laagseizoen en wat ben ik blij dat ik gekomen ben. Er hangt een open en ontspannen sfeer, waar ik mij direct in thuis voel.

Omringd door het levendige groen, spelende aapjes en verborgen eetplekjes kom ik volledig tot rust. Af en toe valt er een korte regenbui, wat fijn is voor de verkoeling op warme dagen. Het surfen in Hiriketiya is iets meer een uitdaging door de speelse golven in het laagseizoen, maar door een surfboard gratis te pakken bij je hostel of voor maar 1000 LKR (€3) per dag te huren, kun je makkelijk op de omstandigheden inspelen.

Sri Lanka: een land vol natuur, cultuur en geschiedenis

In het algemeen heeft Sri Lanka me enorm verrast. De natuur is ongelooflijk divers, de locals zijn oprecht vriendelijk en het land ademt geschiedenis.

Denk bijvoorbeeld aan Galle Fort, gebouwd door de Portugezen, later versterkt door de Nederlanders en vervolgens gebruikt door de Britten, een prachtig staaltje koloniale architectuur. Religieus gezien is Sri Lanka een melting pot; boeddhisme, hindoeïsme, islam en christendom bestaan hier al eeuwen naast elkaar wat een unieke vredigheid met zich meebrengt. 

Daarnaast is er ook de pijnlijke geschiedenis van de burgeroorlog, die 26 jaar duurde tussen de Singalese meerderheid en de Tamil-minderheid, en die pas in 2009 officieel eindigde.

Dikke hosteltip in Hiriketiya

Iedereen die ooit heeft gebackpackt, kent het hostelleven. Mijn methode is om eerst twee nachten ergens te slapen om te voelen hoe het bevalt en daarna te beslissen of ik blijf. Ik merk dat ik naarmate ik langer reis scherper en gevoeliger word voor de kwaliteit van een hostel. Wat wordt er geboden? Is het luxe of warmte? Is de prijs het waard? Die afwegingen maak ik nu bewuster, juist omdat ik tijdens het reizen geen thuis heb en een hostel mijn basis wordt. Een plek waar ik volledig kan ontspannen.

Na drie keer van hostel te wisselen in Hiriketiya vond ik eindelijk mijn plek: Dots. De jackpot, en het beste hostel als je het aan mij vraagt. 

Hun duurzame en lokale insteek, personeel dat je oprecht wil helpen, de heerlijke natuurlijke aroma’s die door de kamers waaien, de zee aan je voordeur, yoga- én fitnesslessen, speelse wc-posters die me aan het lachen maken, en gerechten die niet alleen een foodgasm bezorgen maar ook voedzaam zijn: al deze elementen samen creëerden de warme en fijne sfeer die voor een echte thuisbasis zorgt.

Mijn dagelijkse routine als backpacker in Sri Lanka

Mijn nieuwe ritme ziet er ongeveer zo uit. Ik word vaak rond 08:00 wakker zonder wekker (loving it). Daarna wissel ik yoga, fitness of meditatie af. Rond 09:30, ga ik in het zonnetje zitten tussen de groene palmbomen en geniet ik van een gratis ontbijt dat bij Dots echt watertandend lekker is. 

Eind van de ochtend lig ik meestal op het strand of bij het zwembad met een boek en zie ik de apen door de bomen slingeren. Ik ben net begonnen in Edge of Eternity van Ken Follet voor historic novel liefhebbers. Voor lunch zoek ik de meest lokale roti-hut op die ik kan vinden. In Hiriketiya zit ik vaak rond 14:00 in de co-workingruimte van Dots om gehoor te geven aan mijn creatieve ideeën, waarna ik mezelf beloon met een surfboard en het water in duik. ’s Avonds draait het weer om heerlijk eten (Sri Lanka heeft me doen bekeren tot foodie) en zoek ik naar live muziek voor nieuwe inspiratie.

Conclusie: backpacken in Sri Lanka is allesbehalve saai

Vanuit de liefdevolle en hartverwarmende vragen van mijn vrienden en familie word ik uitgenodigd om bewust stil te staan bij hoe ik mijn tijd ervaar. En van daaruit kan ik eerlijk antwoorden: nee, ik verveel me niet. Mijn dagen vliegen voorbij en ik geniet intens van de goede én de minder goede momenten. Ik blijf mezelf iedere dag verrassen, en daar smul ik van.