De eerste tranen zijn gelaten, dus ook het moment om te beginnen met schrijven. Er is zoveel beweging geweest in de afgelopen twee weken, maar tegelijkertijd ook totale stilte. Ik ervaar richting en verwarring. Weten en niet weten. Rust en onrust. Nu tijdens een moment voor mijzelf springen de eerste tranen in mijn ogen terwijl ik denk aan mijn zussen. 

Ik ben een weg ingeslagen waarbij ik aan alle cellen in mijn lichaam voel dat dit de koers is die ik moet varen. Geen ontsnapping maar een ontdekking. Dat is alleen rete spannend. Ik voel nu al momenten van eenzaamheid, maar het voelt anders dan anders. Het is niet het gevoel van angst, kou, en leegte, maar van nieuwsgierigheid, ruimte, en gezonde spanning. Mijn ontdekkingstocht naar vertrouwen is namelijk een tocht die ik alleen wil maken. 

De tranen die mij te binnen schieten komen voort uit een diepe stroom van liefde en dankbaarheid. Mijn zussen Alies en Carlijn zijn de veren aan mijn vleugels. Zij bieden mij warmte en stevigheid waar ik ook ter wereld ben, terwijl zij mijn vrijheid aanmoedigen. Voor mijn moeder en Gerrit ik een diep gewortelde dankbaarheid. Als een zonnenbloem in de aarde mijn leven symboliseert, bieden zij mij alle juiste voedingstoffen voor een stevige bodem, om mijn bladeren te laten groeien zoals die bij mij horen.

Tot slot is mijn vader de zee die met mij mee stroomt. Zo vader zo dochter verbinden wij ons met het water en lijken wij veel op elkaar. Hij biedt mij weerstand waar nodig, en een draagvlak zo groot, breed en vastberaden die diep gewaardeerd wordt. Ook beweegt er altijd een sterke stroom van verbinding en steun onder de oppervlakte van de zee.

Mijn oma symboliseert de rust van het leven. Haar levenswijsheid brengt stabiliteit aan het bestaan. Ze draagt een bescheidenheid met zich mee, wat mij uitnodigt om een simpel leven te omarmen. Er is namelijk niet veel nodig om gelukkig te zijn. Als ik stil sta realiseer ik mij dat ik het al ben. Waar ik ook ben en met wie ik ook ben. Mijn reisavonturen gaan hierom ook niet over het vinden van mijn geluk, maar om het leven te beleven en te smullen van alles wat ik tegenkom.