Ik ontving vanmorgen een prachtig bericht van een vriend die in het verleden veel voor mij heeft betekend. Hij deelde dat hij geraakt was door mijn blogs. Ik heb een lange periode geen contact met hem gehad, dus zijn berichtje kwam als een fijne verrassing.

Tijdens het luisteren van zijn spraakopname begon mijn glimlach te schijnen en tranen van geluk in mijn ooghoeken te kruipen. Ik ervaarde namelijk een interne erkenning van groei. Het valt te omschrijven als een onverwachte beloning, waarbij je zelfonderzoek erkend wordt door anderen die hetzelfde pad van licht bewandelen. Dat ik door het delen van wat er in mij omgaat, nieuwe en verfrissende verbindingen mag aanwakkeren. Het is een cadeautje dat een ander er dan voor kiest dit met mij te delen. Dat ik uitgenodigd word om een dynamisch effect bij een ander te mogen bijwonen.

Waarom ik hier zo trots op ben, is omdat deze betekenisvolle verbindingen voor mij bevestigd dat ‘this little light of mine’ feller is gaan schijnen. Het voelt euforisch om dan in het contact met de ander, samen, het licht te laten schijnen en de kracht ervan te versterken. Dat wij samen een toontje hoger kunnen zingen. Dat voelt goed.